Secunda Kayin (Tweede, langverwacht kind)

Ik schrijf deze persoonlijke blog onder pseudoniem: Secunda Kayin (Tweede, lang verwacht kind). Deze naam heb ik zorgvuldig gekozen. De betekenis beschrijft onze grootste wens, nog een kindje waarvoor we mogen zorgen; een kindje waarvoor we financiële middelen hebben, een kindje dat zichtbaar is, dat een broertje of zusje op aarde is van onze zoon, een kindje dat wij zoveel liefde willen geven... een kindje dat tot nog toe op zich laat wachten en op dit moment een lege plek in ons leven in neemt.

Mijn leven tot nu toe

Ik ben geboren in mei 1981 en opgegroeid als oudste van drie kinderen. In de zomer van 2009 trouwde ik met mijn lieve man en begin 2010 voelde het goed om een start te maken met gezinsuitbreiding. Na een HBO studie en met een fijne, vaste baan had ik zekerheid gecreëerd om voor onze toekomstige kinderen te kunnen zorgen. Ik was mij bewust dat sommige mensen nooit kinderen zouden krijgen of kinderen adopteren. Die mensen kende ik, familie en bekenden. Maar dat was niet mijn verhaal. Dat hoorde bij hun leven, niet bij dat van mij! Eind april raakten we zwanger, maar dit kindje verloor ik begin juni na ruim 6 weken zwangerschap. In de eerst volgende cyclus raakten we weer zwanger en na een probleemloze zwangerschap werd eind maart 2011 onze zoon gezond geboren. Ik mocht hem 1,5 jaar borstvoeding geven en door hem ervaar nog steeds elke dag hoe bijzonder het ouderschap is.

Zeven miskramen

In juli 2012, na bijna 1,4 jaar borstvoeding geven aan onze zoon en eerder geen eisprong te hebben gehad, ontdekten wij een zwangerschap. Helaas was deze, net als de eerste zwangerschap in 2010, van korte duur. Dit derde kindje kondigde zich onverwachts maar zeer gewenst aan en groeide net zo onverwachts niet verder in mijn buik.

In 2013 raakten we drie keer zwanger en in 2014 verloren we na positieve zwangerschapstesten wederom twee kindjes.

Ik zie nu dat het verhaal van sommige familieleden en bekenden ook mijn verhaal werd. De andere kant van de glimmende medaille is mij nu bekend. Nu is het tijd voor mij om hierover te schrijven, mijn "nieuwe ik" uit te leggen en anderen te steunen daar waar nodig. Lees verder over mijn lach en tranen en over wat je kunt verwachten op deze website.

Lotgenotencontact is fijn

Wil jij contact met vrouwen die hetzelfde meemaken? Email mij via This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. en ik voeg je toe aan de geheime, besloten Facebook groep waar je met lotgenoten in contact kunt komen en ervaringen kunt uitwisselen over het traject dat jullie lopen of gelopen hebben om de wens van een tweede kindje in vervulling te laten gaan. Ik heb bewust een geheime groep aangemaakt, omdat ik gemerkt heb dat niet iedereen de eigen omgeving over het uitblijven van een tweede kinderwens en wat dat voor de betrokkenen met zich mee brengt. Zelf ben ik immers ook gaan schrijven met een andere naam!

Leave your comments

Post comment as a guest

0

People in this conversation

  • Guest - Bijtje

    Dag Secunda Kayin,
    ik wil je even laten weten dat ik erg blij ben met je site. De manier waarop je schrijft, het feit dat je aandacht vraagt voor secundaire kinderloosheid en je eerlijkheid, erg fijn! Mooi wat je schrijft over het zitten tussen 2 werelden, ik ervaar dat ook erg zo - voel me soms schuldig tegenover ongewenst kinderlozen omdat ik een prachtig mannetje heb. Maar wordt ook verdrietig van de achteloosheid en het gemak waarop er gesproken wordt over zwanger raken en de opmerkingen die je soms krijgt (wanneer komt nummer 2 etc etc...). De ergste opmerking die ik ooit heb gehoord: vinden jullie je zoontje soms zo moeilijk dat er nog geen tweede is? En zoals je schrijft, het verdriet dat ik net als jij ervaar is niet te zien, ik laveer tussen de buiken en de geboortekaartjes door en slik als iemand zegt 'ach, jij weet niet hoe dat is met eentje' of 'een is geen'.... Mijn verhaal is weer heel anders dan dat van jou - waar jij heel verdrietig steeds weer kindjes verliest, lukt het bij ons gewoon maar niet om weer zwanger te worden, nu al meer dan 2 jaar. Zonder aanwijsbare reden - alle onderzoeken hebben mijn man en ik al gehad. De ene dag gaat beter dan de ander, maar ik merk wel dat het elke dag wel langskomt in mijn gedachten, hoe graag ik dat ook niet zou willen. Het is voor iedereen anders, maar mijn wens om nu zwanger te worden is veel groter dan voordat ik zwanger raakte van mijn zoontje, het is alsof ik nu weet wat ik wens, als je begrijpt wat ik bedoel....
    Nogmaals dank voor wat je doet en deelt. Ik waardeer het erg en het maakt dat ik me een ietsje pietsje sterker voel.
    Liefs van Bijtje

    0 Like Short URL: