Twinkle Stars

Deze zaterdag, begin oktober 2016 kreeg ik inspiratie voor het schrijven van dit blog. Een onvervulde kinderwens en de, inmiddels, tien miskramen laten letterlijk en figuurlijk ruimte over in mijn eigen leven en ik weet soms niet hoe ik deze leegte vullen kan. Vandaag schrijf ik over hoe een goed doel een stukje van mijn hart heeft geraakt en hoe ik aan een klein stukje van de leegte toch vorm kon geven tijdens een ongeplande ontmoeting.

"Mama, mag ik iets dat voor mij is?"

Eerder schreef ik in het Freya magazine over: "Mama, mag ik een zusje?" Nu hoor ik vaak tijdens het boodschappen doen: "Mama, mag ik iets dat voor mij is?" Zo ook vandaag: Het was weer tijd voor de wekelijkse boodschappen. Ik had onze zoon (2011) meegenomen achterop de fiets. Hij vertelde mij dat hij ook graag iets wilde kopen, maar dan wel iets dat voor hem was en natuurlijk het liefst iets van Lego of Star Wars (zijn grote passie op dit moment).

Misschien is het omdat hij ons enig kind is dat ik er meestal geen problemen mee heb om "zomaar cadeautjes te kopen" en ik verwen hem (wellicht soms teveel voor mij gevoel) af en toe met iets tastbaars. Ik geef hem daarbij wel een limiet van mijn budget mee, want anders is het einde zoek. Dure cadeautjes mag hij aan Sinterklaas of met zijn verjaardag vragen. Voor andere cadeautjes moet hij sparen of afwachten tot we een volgende keer weer samen gaan winkelen.

Hoe doe jij dat? Merk jij soms ook dat je zo af en toe het "gemis van een broertje of zusje voor je kind wilt invullen met spullen?" Je huis zit er inmiddels vol mee. Dat tweede kindje dient zich (nog) niet of nooit meer aan en je moet ook steeds weer afscheid nemen van die spullen, die je ook graag door een door een volgend kindje had willen laten gebruiken... (Ik wijk hier een andere keer over uit in een nieuwe blog).

Voordat wij in de speelgoedwinkel stonden zagen wij drie vrouwen staan bij winkelwagentjes gevuld met nieuw speelgoed. Daarnaast stond een banner met de tekst: "Stichting Twinkle Stars, Omdat ieder kind speciaal is!" Over deze stichting wil ik je graag informeren en mijn ervaring delen.

Geld genoeg...

De stichting op de banner kende ik nog niet en de inhoud van de winkelwagentjes riep vragen bij mij op. Ik vroeg om informatie en we werden keurig te woord gestaan. Het speelgoed in de wagentjes werd gedoneerd door passanten en wordt op "5-12" bezorgd bij kinderen uit gezinnen die het financieel moeilijk hebben.

Ineens kwam bij mij, met onze zoon aan mijn zijde, het besef! Wat hebben wij het, ondanks een gevoel van incompleetheid binnen ons gezin, goed! Mijn man en ik hebben naast het ouderschap gelukkig beiden een fijne baan, werken respectievelijk 36 en 32 uur en dat brengt geld in het laatje. Wij kunnen ons koophuis financieren, auto rijden, drie keer per jaar op vakantie, de zorgkosten die voortkomen uit het “toch nog maar eens proberen te vervullen van de volgende kinderwens” betalen en onze zoon zonder reden cadeautjes geven!

De drie vrouwen reageerden enorm dankbaar en soms zelfs overrompelt toen voorbijgangers de speciaal voor dit doel gekochte cadeautjes in de wagentjes legden.

Een kind is je niet altijd gegeven, niet elk kind wordt iets gegeven

Soms confronteert onze positieve financiële situatie mij met onze nog onvervulde volgende kinderwens. Want, zoals ik net al schreef, kijk ons toch: Naast het verdriet hebben wij het goed! Vroeger leerde ik dat je eerst "zaken-op-orde" moest hebben voordat je probeerde zwanger te raken. Nu is er financiële zekerheid voor een tweede kind in ons gezin. We kunnen het naast alle liefde ook zorg en benodigdheden geven die het nodig heeft. Het is zooo welkom! Maar… Dat zeer gewenste tweede kindje is er negen miskramen na de komst van onze zoon nog steeds niet. Ik wil naast een cadeautje voor onze zoon ook zo graag iets geven aan die kindjes die ons niet gegeven zijn. Dat dat niet kan, geeft mij een gevoel van leegte.

In contrast met mijn verhaal staat het leven van kinderen die wel mochten komen; die ongetwijfeld zeker ook de liefde krijgen die zij nodig hebben maar waar de financiële situatie onvoldoende is om dit kind met sinterklaas een cadeautje te geven. Geen enkel kiest de plek van zijn of haar eigen wiegje. Maar dat kind is een wonder en als ik er langer over nadenk, mag het toch niet zo zijn, dat een onschuldig kind geraakt wordt door de oneerlijke verdeling van financiële middelen in de wereld…?! (Dit punt speelt natuurlijk niet alleen hier, maar op zoveel verschillende vlakken in het leven!)

"Het is niet eerlijk!"

Het leven is niet altijd eerlijk. Dat heb ik ook mijn zoon ook als les meegegeven toen ik hem betrok bij het speelgoed in die winkelwagentjes. Hij mocht iets kleins kopen dat voor hem was, maar dan ook iets erbij voor een kind dat (omdat hij in Sinterklaas gelooft vertelde ik dat het om een verjaardagscadeautje ging) geen cadeautje krijgt op zijn verjaardag omdat niet iedereen werk en dus ook geen geld heeft om een cadeautje voor een verjaardag te kopen.

Dit ging niet geheel zonder slag of stoot. Hij vond het "niet eerlijk!" Hij dacht dat hij twee dingen voor zichzelf had gekocht maar moest, ik had het al een paar keer herhaald, één daarvan doneren. Misschien was het lastig doordat het niet voorkomt dat hij als enigst kind thuis met een broertje of zusje iets moet delen? Die gedachte gaat direct door mijn hoofd. Juist daarom stimuleren mijn man en ik juist dat wij met zijn drieën vaak iets delen. Het kan natuurlijk ook gewoon zijn leeftijd zijn dat het inbeelden van een situatie van een ander lastig maakt.

Ook gezinnen waar zeer gewenste gezinsuitbreiding uitblijft weten maar al te goed dat het leven oneerlijk is. Het leven is een wonder en als je al een kind hebt mogen krijgen, lijkt het soms zelfs een steeds groter wonder te zijn als daarbij een traject in de medische malle molen, meerdere miskramen of een andere reden waardoor een zwangerschap niet ontstaat of mag of eindigt in voortijdig zwangerschapsverlies komt kijken. Ik probeer deze oneerlijkheid elke dag weer te relativeren maar dit een plek geven blijft lastig. Niemand heeft hier grip op! Er zijn geen antwoorden op de vraag: “Waarom…?”

Een kinderwens in vervulling laten gaan heeft niemand in niet in de hand, maar waar ik wél grip op heb is de huidige situatie; de situatie van ons eigen gezin met drie personen en onze plaats binnen de samenleving. Ik kan vanuit mijn eigen situatie een positieve bijdrage leveren aan kinderen uit gezinnen die het financieel moeilijk hebben. Een kind dat er wel heeft mogen komen financieel helpen, dát kan wel!

5 december de dag dat mijn tranen een (glim)lach op het gezicht van kinderen kunnen geven

Ik bedacht mij dat ik enkele minuten voor de ontmoeting met de drie vrouwen bij de winkelwagentjes een aantal knutselmaterialen bij een discounter had gekocht en merkte dat ik graag wilde doneren aan dit doel.

Terwijl ik de cadeautjes geef, denk ik aan mijn kindjes die niet verder groeiden in mijn buik en verbeeld mij de lach op het gezicht van kinderen die voor een verrassing op 5 december afhankelijk zijn van mijn bijdragen. Ik voel mijn ogen nat worden. Zo leven straks, op deze feestelijke kinderdag op een donkere winterdag mijn ongeboren kindjes onzichtbaar toch voort in de glimlachjes die ik mij kan indenken op het gezicht van andere kinderen. Hoe mooi is dat?!

Stichting Twinkle Stars, bedankt voor deze mooie ervaring! Mijn steun hebben jullie!

 

Leave your comments

Post comment as a guest

0

People in this conversation

  • Guest - Marjolijn

    Meteen gelezen en ohhh...wat heb je dat mooi verwoord!!
    Ik ken Twinkle Stars toevallig wel, heb vorig jaar (via de bso van ons zoontje want zij doneren aan deze geweldige stichting) speelgoed gegeven.
    Ik ga NU weer wat op ruimen en in dozen doen. Mét Jamie, want ja, ook hij moet (en wil gelukkig) andere -arme- kindjes helpen.
    En weet je at Twinkle Stars ook vakanties organiseert voor deze minder bedeelde gezinnen? Top organisatie!
    Bedankt voor je mooie blog, wij gaan aan de slag!
    Enne....jij zou als colomnist kunnen werken meid xxxx

    Comment last edited on about 1 year ago by Secunda
    0 Like Short URL:
  • Guest - Marjolijn

    ...columnist....haha sorry.
    Enne ik kan niet op je post via fb reageren. Alleen op deze manier. Is dat bewust?

    0 Like Short URL:
  • Guest - James

    I am glad that you just shared this helpful information with us. I am very happy after visiting your blog and thank you so much for sharing. gift boxes for homemade candy

    0 Like Short URL:
  • Guest - Fredrick

    I was on your website and reading your blog..I really like your post because it contains a lot of interesting information which I like the most. I am bookmarking your page for later use, so keep updating.
    Packagingboxesco.com.au

    0 Like Short URL:
  • Guest - bliherbal

    I probably appreciating every single of this. will be an incredible and decent impart. I have to much obliged. Great employment! You all an incredible website, and possess some extraordinary substance. obat asma herbal alami

    I have been very encouraged to locate this website. I desired to warm regards with this special study. I certainly savored every that and I've you bookmarked to look at new things you write. obat herbal wasir ambeien

    The globe will be changing fast. people are also being transformed.day by day we are becoming more dependant on degital system.you are making me think of this really.You have a great way of sharing your thoughts. obat herbal kanker kelenjar getah bening

    0 Like Short URL: